Μιχάλης Αδάμ : Πέθανε ο γνωστός θεατρικός παραγωγός

Πέθανε ο γνωστός θεατρικός παραγωγός Μιχάλης Αδάμ, ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες στο χώρο του θεάματος στην Ελλάδα.

Ο Μιχάλης Αδάμ έφερε στη χώρα δεκάδες παραστάσεις που άφησαν ιστορία και υπερπαραγωγές που εντυπωσίασαν το κοινό.

Ο θεατρικός παραγωγός ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλός στο Θέατρο Badminton και δεν σταματούσε ποτέ να παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις.

Την δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή στο facebook ο Στράτος Φαναράς.

Χάσαμε πριν από λίγες ώρες τον αγαπήμενο μας φίλο, τον αδελφό μας Μιχάλη Αδάμ.
Αιώνια η μνήμη σου Μιχάλη μου.
Να…

Δημοσιεύτηκε από Stratos Fanaras στις Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2021

«Απλώς ήμουν φαν των θεαμάτων»

Πριν από περίπου δέκα χρόνια σε συνέντευξή του στο In2life, είχε μιλήσει για την ενασχόλησή του με το χώρο του θεάματος. «Απλώς ήμουν “φανˮ των θεαμάτων. Από μικρός είχα πολλούς φίλους που ήταν ηθοποιοί, που ήταν μέσα στα θέατρα. Αυτή η διαδικασία μου άρεσε πάντα. Πιτσιρικάς ακόμη ήμουν συνέχεια στο Ανοικτό Θέατρο του Μιχαηλίδη στην Κυψέλη. Μου άρεσε όλη η διαδικασία της προετοιμασίας της παράστασης. Ήθελα να βοηθήσω, να δω τι γίνεται και τι δε γίνεται, πως γίνεται και τα λοιπά. Πάντα λοιπόν είχα σχέση με αυτά τα πράγματα, δεν είχα ασχοληθεί επαγγελματικά. Μετά βρέθηκα στη Νέα Υόρκη καταπιάστηκα με τη δημοσιογραφία, κάνοντας αρκετό ραδιόφωνο και δουλεύοντας σε εφημερίδες. Εκεί στην ουσία άρχισαν τα καλλιτεχνικά δρώμενα να γίνονται επαγγελματικό μου αντικείμενο. Θυμάμαι στα τέλη του 1980- αρχές του 1990 είχα μια εκπομπή σε ένα ραδιόφωνο- Cosmos FM λεγόταν- στη Νέα Υόρκη. Ήταν μια τρίωρη πολιτική και πολιτιστική εκπομπή κάθε Σάββατο- κάτι σαν μαγκαζίνο, μέσα από την οποία απέκτησα και διατήρησα πολλές σχέσεις με καλλιτέχνες. Επειδή εγώ είχα μόλις πάει στην Αμερική και είχα πιο πολλή σχέση με την πατρίδα από ό,τι άλλοι παραγωγοί, μου είχαν εμπιστοσύνη.

» Έτσι κάποιος που μπορεί να ήθελε να δώσει μια συνέντευξη, προτιμούσε να τη δώσει σε εμένα παρά σε κάποιον άλλον. Ένιωθε εμπιστοσύνη- ότι δεν θα τον εξέθετα. Μέσα σε αυτή όλη τη διαδικασία, είχα και εγώ μια δική μου μανία με τα ρεμπέτικα. Κατά καιρούς είχα διάφορες μανίες, αλλά εκείνο τον καιρό είχα μανία με τα ρεμπέτικα. Ήταν κάποιοι ρεμπέτες που είχαν μεγαλουργήσει στην Αμερική. Μιλάω για έναν τεράστιο μουσικό θησαυρό που έχουμε και αφορά υλικό από τις αρχές του αιώνα μέχρι το ’30. Είναι ηχογραφήσεις που έγιναν που έγιναν εκεί μέχρι να κάνει την πρώτη ηχογράφηση εδώ η Columbia το ΄31 και που θα είχε χαθεί, αν δεν υπήρχαν κάποιοι «τρελοί» παραγωγοί. Είχα ανακαλύψει κάποιον – έχει πεθάνει τώρα βέβαια – Τίτος Δημητριάδης λεγόταν- ο οποίος έπαιρνε ένα κασσετόφωνο της εποχής με τις τεράστιες μπομπίνες, ερχόταν εδώ στην Ελλάδα, μάθαινε ότι υπήρχε ένα κουτούκι φερ’ ειπείν στον Πειραιά, και ηχογραφούσε τα τραγούδια. Τα έπαιρνε πίσω στην Αμερική και τα περνούσε σε δίσκους. Και έτσι έχουν σωθεί ένα σωρό τραγούδια. Δηλαδή υπάρχουν τραγούδια που έχουν βγει στην Αμερική το 1915 ή το 1920, γραμμένα από ανθρώπους που δεν είχαν πάει ποτέ τους στην Αμερική.

» Στην τάση προστέθηκαν και άλλοι ρεμπέτες, που είτε τους κυνηγούσαν εδώ ως χρήστες ναρκωτικών ουσιών, είτε τους γλύκαιναν τα υψηλά μεροκάματα στην Αμερική μετανάστευσαν εκεί που φαινόταν παράδεισος. Έτσι μπόρεσα εκεί να ανακαλύψω τραγούδια της εποχής εκείνης που περιείχαν ελληνοαμερικάνικα λόγια ή όπως λέμε, greeklish. Το αποτέλεσμα ήταν η παραγωγή του cd που περιείχε το hit “γιατί γλυκό μου sweetheart;ˮ. Αυτό ήταν το 1993».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από

Πηγή: tovima.gr

Τελευταία νέα

Αφγανιστάν – Μαίνονται οι μάχες στις μεγάλες πόλεις – Γέμισαν πτώματα οι δρόμοι

Πτώματα στους δρόμους, βόμβες βροχή, διακοπές της ηλεκτροδότησης, κάτοικοι...

Πετρούνιας – Η «μυστική συνταγή» του «Μίδα» των κρίκων

Μία προσφιλής τοποθεσία, ένα ιδανικό μέρος, ίσως μία παραλία,...